Acabu de subil un nuevu PDF cona tradución en estremeñu del comiençu el Satiricón, obra de Petróniu. Pa mas enhormación vesitai La Billota literária, aí tenís el atiju pa poélvula descargal.
Obtener enlace
Facebook
X
Pinterest
Correo electrónico
Otras aplicaciones
Comentarios
Jorge ha dicho que…
Tremennndo Isamel. Enhorabuena por este gran blog. Más de un seguidor tienes por Cáceres!. A seguir así en este nuevo 2010. Ojalá nos traigas más comentarios con estupenda información acerca de nuestro Alto Extremeño.
Estus dias atrás sulhió el tema la ortografía de nuevu. Una de las cosas que siempri á llamau l’atención la henti es el usiu de “ h ” i nu de “ j ” cumu estila sel gastá pol escrebioris i otras pressonas que gastan el estremeñu. Cumu andu cona revisión la ortografia i almitu tó tipu críticas i propuestas, lo de la “h”u “j” es siempri un tema entrincanti, assinque, agora vos preguntu, prefirís “h” u “j”? Vos pongu una sérii ergumentus pal escrebieru dambas. Si tenís angunu mas, al favol u a la contra, endicailu enos vuestrus comentárius. Escrebieru H —La H representa ena huerça las idiomas al fonema laringal /h/. Amás tal es el símbulu fonéticu. En ingrés hot, hello, high; alemán: heute, haben; rumanu: haină, pahar. Pol meyu desta letra se representa perfetamenti el son estremeñu. —La H es al estremeñu lo que la X al asturianu u al gallegu. V. gr.: ast.: exerciciu, xeografia, rexón; gall. exercicio, xeografía, rexión; estr.: ehelcíciu, heografia, rehión. Nesti sintiu s’uñi al escrebieru...
Ayel-mañana el amigu Manuel Trinidad me hizu de dil pa la facultá de Derechu con el mistériu de entrevistal-me pal pogramina que tien Radio Unión Catalunya a tentu Estremaura, las sus gentis i la su cultura, El rincón extremeño . El güequinu de Manuel es Voz de mi tierra, hormi la su wiki que muchus conocís. Agraeçu muchu esta oportuniá a Trinidad i a RUC por premitil-me palral a tentu el estremeñu i las cosinas enas que venimus trebajandu dende vai ya unus añinus paquí pola Redi. Tamien le doi las grácias a Rodrigo, dende la Biblioteca Central de Caçris pola su pacéncia, colaboracion i leturas. Sirva dende esti arrádiu pal mundu la horma en que mos dedicamus al estremeñu los que mos enteressamus pola muestra cultura. Muchas grácias a tós.
El caraiti i el pensamientu los ombris tien el mijol refreju enas parabras la su própia luenga. Ain campus enos que el léssicu se estronchona i, gastandu de tolos reculsus gramaticalis i lessicalis, se encasulla i pinga de matizis. Unu destus chascus son los verba percipiendi , andi unus sintius cuentan con un léssicu mas deferenciau qu’otrus. El mas emportanti es la vista i es un sintiu en que la huerça las luengas tien un haci verbus con el senificau básicu de “vel” pero con destintus sintius. Acontinación, vo a esponel los prencipalis verbus de “vel” que dessistin en estremeñu. · Vel : “pelcebil cona vista algu”. Es el verbu genéricu pa la vista, sin apeninas marca. Provién duna antígua holma veer i ésta del latín uidēre . En estremeñu es inregulal, juegandu con dos raizis i várius alomorfus. Derivaus desti verbu son entrivel “vel con emparchi algu” i prevel “vel enantis, con antelación”. · Miral : “derigil la vista a algu”. S’opón al anteriol verbu en que esti ti...
Comentarios